Δελτίο τύπου 14-4-2026-Δήμος Κύμης Αλιβερίου-Συμμετοχή του Δήμου Κύμης Αλιβερίου στο υπο διαβούλευση νομοσχεδίου του ΥΠΕΝ για τις ΑΠΕ

Δελτίο τύπου 14-4-2026
Δήμος Κύμης Αλιβερίου
Συμμετοχή του Δήμου Κύμης Αλιβερίου στο υπο διαβούλευση νομοσχεδίου του ΥΠΕΝ για τις ΑΠΕ ( ανεμογεννήτριες κλπ ... ).
 
 
Θέμα : «Εκσυγχρονισμός της νομοθεσίας για τη χρήση και την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές – Ενσωμάτωση Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2413, Οδηγίας (ΕΕ) 2024/1405 και μερική ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2024/1788 – Ρυθμίσεις για την αγορά ενέργειας – Πολεοδομικές ρυθμίσεις – Διατάξεις περιβαλλοντικής και δασικής προστασίας – Ρυθμίσεις για την οργάνωση και την επαρκή στελέχωση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και λοιπών φορέων εποπτείας του»
 
O Δήμος Κύμης Αλιβερίου εκφράζει τις Αντιρρήσεις και κάνει προτάσεις για τροποποίηση και προσθήκες άρθρων σε Νόμους Υπουργείων :
Με τον νέο Νόμο η προώθηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας αποτελεί πλέον στρατηγική προτεραιότητα σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο.
Το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας γίνετε για ( τον εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας για τις ΑΠΕ) να επιταχύνει τις διαδικασίες, να απλοποιήσει την αδειοδότηση και να ενσωματώσει τις νέες ευρωπαϊκές οδηγίες.
Ωστόσο, πίσω από την επιτάχυνση των επενδύσεων, ανακύπτει ένα κρίσιμο ερώτημα: ποιος είναι πλέον ο ρόλος των Δήμων και των τοπικών κοινωνιών στον σχεδιασμό και τον έλεγχο των έργων ΑΠΕ ;
Δεν υπάρχει πουθενά ο ρόλος των Δήμων ούτε καν σαν γνωμοδοτικός φορέας και δεν ερωτάτε για τίποτα .
Οι διαδικασίες για έργα ΑΠΕ αποκτούν σαφή χρονικά όρια, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις προβλέπεται ακόμη και σιωπηρή έγκριση εάν η διοίκηση δεν απαντήσει εγκαίρως.
Για μικρότερα έργα, η κλασική άδεια αντικαθίσταται από γνωστοποίηση, μειώνοντας σημαντικά τη γραφειοκρατία. Θεσπίζονται ειδικές περιοχές όπου:
-οι αδειοδοτήσεις γίνονται ταχύτερα
-οι περιβαλλοντικοί έλεγχοι τυποποιούνται
-ταχύτερες διαδικασίες για τροποποιήσεις έργων
-ειδικά καθεστώτα για καινοτόμα έργα και υπεράκτια αιολικά
-μεταβαίνει από μια χρονοβόρα διαδικασία σε ένα σύστημα fast track, ψηφιοποιημένο και κεντρικά ελεγχόμενο.
Οι αλλαγές αυτές έχουν άμεσες συνέπειες για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και την περιθωριοποίηση των Δήμων και της τοπικής κοινωνίας.
Επιπροσθέτως
Συμφωνούμε με τα σχόλια και τις προτάσεις του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος, όπως εκφράζονται στο παρακάτω κείμενο που συνέταξε και υπέβαλλε η Κα Καραμανώφ. 8 Απριλίου 2026, 21:03 τα οποία συμπληρώνουμε στο κείμενο που υποβάλαμε στη διαβούλευση .
Ο Δήμος Κύμης Αλιβερίου εκ του αρμόδιου Αντιδημάρχου Περιβάλλοντος Νικολάου Μαστροκώστα κατέθεσε τα εξής:
 
 
(Ο Δήμος λειτουργεί δια του fb. Κυρίως. Το ανωτέρω Δελτίο Τύπου δεν υπάρχει στην ιστοσελίδα του Δήμου. Δείτε κατωτέρω screenshot των πρόσφατων Δελτίων Τύπου. Εμείς το φτιάξαμε ως αρχείο pdf  για λειτουργικούς λόγους. Αυτά που δηλώνονται από τον Δήμο στο ανωτέρω και σε Tik Tok (και φίλια μέσα εύκολα προσεγγίσιμα, πχ https://tvstar.gr/2026/04/14...ape/  που κυκλοφόρησε κλπ είναι εν γένει αερολογίες. Αλλά κρατάμε τις δηλώσεις τους περί αρνήσεως για νέες ΑΠΕ). 

πηγή screenshot: https://kimis-aliveriou.gr/deltia-typou/ . Και για να μην αμφισβητηθεί η ημερομηνία της λήψης

 Οι συμμετοχές των 3 Δήμων της Κεντρικής Εύβοιας, Στην σελίδα της Δημόσιας Διαβούλευσης για το Νομοσχέδιο υπάρχουν με ημερομηνία 14/4/2026 και χρονικά ως εξής:
1) Δήμος Ερέτριας στις 00.38
2) Δήμος Μεσσαπίων στις 07.42
3) Δήμος Κύμης-Αλιβερίου στις 08.06
Η σελίδα της διαβούλευσης είναι: https://www.opengov.gr/minenv/?p=13883 

Σχόλια

  1. Το σχόλιο του ΕΟΣ Χαλκίδας:
    Βασική ένσταση: το νομοσχέδιο αντιστρέφει τη σωστή σειρά
    Η παρούσα τροποποίηση επιχειρεί να επιταχύνει την αδειοδότηση πριν ολοκληρωθεί το αναγκαίο θεσμικό και επιστημονικό υπόβαθρο που θα όφειλε να προηγείται:
    το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ, οι Ειδικές Περιβαλλοντικές Μελέτες (ΕΠΜ), τα Σχέδια Διαχείρισης και κυρίως τα Προεδρικά Διατάγματα που καθορίζουν οριστικά ζώνες προστασίας, επιτρεπόμενες χρήσεις και όρους δραστηριοτήτων στις προστατευόμενες περιοχές. Στην ίδια την ιστοσελίδα του ΥΠΕΝ εξακολουθεί να εμφανίζεται ως ισχύον για τις ΑΠΕ το Ειδικό Χωροταξικό του 2008, δηλαδή ένα πλαίσιο ηλικίας σχεδόν δύο δεκαετιών.
    Οι Περιοχές Επιτάχυνσης δεν αίρουν τον κίνδυνο για το Natura 2000
    Το γεγονός ότι οι Περιοχές Επιτάχυνσης ορίζονται τυπικά εκτός Natura 2000 δεν αρκεί. Η νομολογία και η ενωσιακή περιβαλλοντική νομοθεσία δεν προστατεύουν μόνο τις επεμβάσεις εντός των ορίων μιας προστατευόμενης περιοχής, αλλά και έργα εκτός αυτής όταν μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τους οικοτόπους, τα είδη, τη λειτουργική συνοχή, τις μεταναστευτικές διαδρομές ή τη συνολική ακεραιότητα της περιοχής. Αυτό είναι κρίσιμο για αιολικά, συνοδά οδικά έργα, γραμμές διασύνδεσης και έργα αποθήκευσης, που έχουν συχνά επιπτώσεις πολύ πέρα από το ακριβές σημείο εγκατάστασης.
    Η εξαίρεση από περιβαλλοντική αδειοδότηση είναι θεσμικά επικίνδυνη
    Η ρύθμιση του άρθρου 10, που προβλέπει εξαίρεση από περιβαλλοντική αδειοδότηση και από ειδική οικολογική αξιολόγηση για έργα εντός Περιοχών Επιτάχυνσης, μεταφέρει το βάρος από την ουσιαστική πρόληψη σε έναν σύντομο διοικητικό έλεγχο συμμόρφωσης. Αυτό είναι προβληματικό ιδίως σε μια χώρα όπου οι στόχοι διατήρησης, οι ζώνες προστασίας και οι δεσμευτικοί όροι χρήσεων για πολλές περιοχές Natura 2000 δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί πλήρως με το απαιτούμενο κανονιστικό βάθος. Όταν λείπει το ολοκληρωμένο καθεστώς προστασίας, η περιβαλλοντική αδειοδότηση δεν είναι «γραφειοκρατικό βάρος» αλλά το ελάχιστο φίλτρο νομιμότητας και πρόληψης.
    Η Ελλάδα έχει ήδη καταδικαστεί για ελλιπή προστασία Natura 2000
    Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην υπόθεση C-849/19, Επιτροπή κατά Ελλάδας, έκρινε ότι η Ελλάδα παρέβη τις υποχρεώσεις της επειδή δεν είχε θεσπίσει για 239 τόπους κοινοτικής σημασίας τα αναγκαία μέτρα διατήρησης και τους κατάλληλους στόχους διατήρησης. Η καταδίκη αυτή του 2020 δεν είναι ένα τυπικό ή παρωχημένο γεγονός· αποτυπώνει δομικό έλλειμμα προστασίας του δικτύου Natura 2000 στη χώρα.
    Το πρόβλημα δεν ανήκει στο παρελθόν· η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξακολουθεί να το επισημαίνει
    Η εικόνα αυτή δεν έχει θεραπευθεί πλήρως. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε μεταγενέστερες παρεμβάσεις της, συνέχισε να τονίζει ότι η Ελλάδα οφείλει να ολοκληρώσει τους ειδικούς στόχους διατήρησης και τα μέτρα διατήρησης για όλες τις περιοχές Natura 2000. Σε έγγραφα και πακέτα παραβάσεων των ετών 2025–2026 επισημαίνεται ότι τα μέτρα αυτά είναι βασική προϋπόθεση για τη σωστή διαχείριση του δικτύου και για την προστασία της βιοποικιλότητας.
    Άρα η χώρα δεν δικαιούται να χαλαρώνει τους ελέγχους
    Υπό αυτές τις συνθήκες, η προωθούμενη εξαίρεση από περιβαλλοντική αδειοδότηση δεν συνιστά «εξορθολογισμό», αλλά αποδυνάμωση ελέγχου σε ένα πεδίο όπου η Ελλάδα έχει ήδη διαπιστωμένα ελλείμματα συμμόρφωσης. Το σωστό νομικά και ουσιαστικά θα ήταν το ακριβώς αντίστροφο: πρώτα πλήρες καθεστώς προστασίας ανά περιοχή, με συγκεκριμένους στόχους διατήρησης και δεσμευτικές ζώνες, και μετά εξέταση ταχύτερων διαδικασιών μόνο όπου η φέρουσα ικανότητα έχει τεκμηριωμένα αποδειχθεί.
    Οι ΕΠΜ και τα Προεδρικά Διατάγματα δεν έχουν ολοκληρωθεί στον απαιτούμενο βαθμό
    Το ίδιο το ΥΠΕΝ, στις δημόσιες ανακοινώσεις του για τις ΕΠΜ, ανέφερε επανειλημμένα ότι μετά τη διαβούλευση των μελετών «θα ακολουθήσει» η εκπόνηση Σχεδίων Διαχείρισης και των αντίστοιχων Προεδρικών Διαταγμάτων. Αυτό δείχνει ότι επί μακρόν το κρίσιμο αυτό κανονιστικό στάδιο παρέμενε εκκρεμές. Ενδεικτικά, ακόμη και το 2023–2024 δημοσιοποιούνταν νέες διαβουλεύσεις ΕΠΜ για μεγάλες γεωγραφικές ενότητες της χώρας.

    Συνεχίζεται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 2ο μέρος
      Χωρίς Προεδρικά Διατάγματα δεν υπάρχει οριστική και δεσμευτική θωράκιση
      Σύμφωνα με το ίδιο το θεσμικό πλαίσιο που παραθέτει το ΥΠΕΝ για τις προστατευόμενες περιοχές, οι ειδικές χρήσεις, οι ζώνες προστασίας και οι επιτρεπόμενες δραστηριότητες εξειδικεύονται βάσει ΕΠΜ και καθορίζονται με Προεδρικό Διάταγμα. Άρα όσο τα ΠΔ δεν έχουν ολοκληρωθεί καθολικά και ουσιαστικά, η προστασία παραμένει σε μεγάλο βαθμό ελλιπής, μεταβατική ή αποσπασματική.
      Το επιχείρημα της “επιτάχυνσης” είναι προσχηματικό όταν απουσιάζει ο προηγούμενος χωροταξικός σχεδιασμός
      Η πολιτεία δεν μπορεί να επικαλείται ανάγκη επιτάχυνσης, ενώ διατηρεί σε ισχύ το Ειδικό Χωροταξικό ΑΠΕ του 2008 και ταυτόχρονα καθυστερεί επί σειρά ετών την αναθεώρησή του. Η μακρόχρονη αυτή εκκρεμότητα υπονομεύει κάθε επιχείρημα περί ώριμου χωρικού σχεδιασμού. Ακόμη και σε κοινοβουλευτικά κείμενα του 2026 καταγράφεται ότι το νέο Ειδικό Χωροταξικό ΑΠΕ είχε προκηρυχθεί ήδη από τον Φεβρουάριο του 2019 και η ολοκλήρωσή του παρατείνεται διαρκώς.
      Δημιουργείται εύλογη εντύπωση εσκεμμένης καθυστέρησης
      Δεν είναι εύκολο να αποδοθεί νομικά πρόθεση χωρίς άμεσες αποδείξεις. Όμως πολιτικά και θεσμικά μπορεί βάσιμα να υποστηριχθεί ότι δημιουργείται ισχυρή εντύπωση συνειδητής ή τουλάχιστον συστηματικής καθυστέρησης στην ολοκλήρωση του ειδικού χωροταξικού για τις ΑΠΕ, των ΕΠΜ και των ΠΔ, ενώ στο μεταξύ προωθούνται διαρκώς διατάξεις επιτάχυνσης αδειοδοτήσεων. Η αλληλουχία αυτή δεν είναι ουδέτερη: ευνοεί την αδειοδότηση έργων σε ένα μεταβατικό και ελλιπώς ρυθμισμένο περιβάλλον, αντί να προηγηθεί η ουσιαστική προστασία.
      Η έλλειψη πλήρους προστασίας Natura 2000 στην Ελλάδα δεν είναι θεωρητική
      Πρόκειται για διαχρονικό και καταγεγραμμένο πρόβλημα. Ακόμη και σε ευρωπαϊκό υλικό για το πρόγραμμα LIFE IP 4Natura είχε επισημανθεί το πολύ χαμηλό ποσοστό διαχειριστικών σχεδίων στις ελληνικές περιοχές Natura 2000 και η έλλειψη αναγκαίων εργαλείων διαχείρισης και προστασίας. Το στοιχείο αυτό δεν αποδεικνύει μόνο ιστορικό έλλειμμα· δείχνει και γιατί η διοικητική επιτάχυνση χωρίς προηγούμενη θεσμική θωράκιση είναι επικίνδυνη.
      Η ρύθμιση υποτιμά τις σωρευτικές επιπτώσεις
      Τα έργα ΑΠΕ δεν αξιολογούνται ποτέ ουσιαστικά αν εξετάζονται ως μεμονωμένα σημεία στον χάρτη. Οι μεγαλύτερες περιβαλλοντικές βλάβες προκαλούνται από το άθροισμα: δρόμοι πρόσβασης, εκσκαφές, πυλώνες, υπόγειες ή εναέριες διασυνδέσεις, υποσταθμοί, αποθήκευση, θόρυβος, κατακερματισμός βιοτόπων και απώλεια αδιατάρακτου τοπίου. Σε περιοχές γειτνιάζουσες με Natura 2000, η απαλλαγή από πλήρη περιβαλλοντική αδειοδότηση κινδυνεύει να αποκρύψει ακριβώς αυτές τις σωρευτικές επιπτώσεις, οι οποίες είναι κρίσιμες για αρπακτικά πτηνά, μεταναστευτικά είδη, χερσαίους οικοτόπους και ορεινά οικοσυστήματα.
      Η συμμόρφωση με την Οδηγία 2023/2413 δεν επιβάλλει υποβάθμιση της προστασίας
      Η ενωσιακή υποχρέωση για επιτάχυνση των ΑΠΕ δεν νομιμοποιεί την παράκαμψη της περιβαλλοντικής νομιμότητας. Αντίθετα, η λογική της Οδηγίας είναι ότι οι ταχύτερες διαδικασίες μπορούν να εφαρμοστούν όταν το κράτος έχει προηγουμένως κάνει τη σοβαρή δουλειά: χωρικό σχεδιασμό, χαρτογράφηση συγκρούσεων, στόχους διατήρησης, μέτρα προστασίας και σαφείς αποκλεισμούς. Εφόσον αυτά στη χώρα μας παραμένουν ελλιπή ή ανολοκλήρωτα, η επίκληση της Οδηγίας ως άλλοθι για χαλάρωση ελέγχων είναι νομικά και πολιτικά εσφαλμένη.
      Συνεχίζεται...

      Διαγραφή
    2. 3ο μέρος
      Συμπέρασμα
      Η προτεινόμενη τροποποίηση δεν συνιστά ώριμη μεταρρύθμιση αλλά επικίνδυνη επίσπευση χωρίς επαρκές προστατευτικό υπόβαθρο. Σε μια χώρα:
      που έχει ήδη καταδικαστεί από το ΔΕΕ για ελλείψεις προστασίας Natura 2000, που εξακολουθεί να δέχεται παρατηρήσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τους στόχους και τα μέτρα διατήρησης, που διατηρεί σε ισχύ χωροταξικό ΑΠΕ του 2008, και που δεν έχει ακόμη ολοκληρώσει στον αναγκαίο βαθμό ΕΠΜ, σχέδια διαχείρισης και Προεδρικά Διατάγματα, η αποδυνάμωση της περιβαλλοντικής αδειοδότησης δεν είναι λύση. Είναι πολλαπλασιαστής νομικού κινδύνου, περιβαλλοντικής βλάβης και κοινωνικής σύγκρουσης.

      Η προτεινόμενη τροποποίηση των άρθρων 9–12 κινείται σε εσφαλμένη κατεύθυνση, διότι επιδιώκει να επιταχύνει την αδειοδότηση έργων ΑΠΕ πριν διαμορφωθεί το αναγκαίο, πλήρες και δεσμευτικό πλαίσιο προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος. Ιδίως ως προς τις περιοχές Natura 2000, η ρύθμιση είναι προβληματική, καθώς στηρίζεται στην παραδοχή ότι αρκεί ο τυπικός αποκλεισμός τους από τις «Περιοχές Επιτάχυνσης», ενώ στην πραγματικότητα οι επιπτώσεις έργων ΑΠΕ, ιδίως αιολικών και των συνοδών υποδομών τους, εκτείνονται συχνά πέραν των ορίων μιας προστατευόμενης περιοχής και μπορούν να επηρεάσουν άμεσα την ακεραιότητα, τη λειτουργική συνοχή και τους στόχους διατήρησής της.

      Η επιλογή να προβλέπεται, κατά κανόνα, εξαίρεση από την περιβαλλοντική αδειοδότηση και από την ειδική οικολογική αξιολόγηση για έργα εντός Περιοχών Επιτάχυνσης είναι ιδιαίτερα ανησυχητική για την ελληνική πραγματικότητα. Και αυτό διότι η Ελλάδα δεν διαθέτει ακόμη ολοκληρωμένο και οριστικό σύστημα προστασίας για το σύνολο των περιοχών Natura 2000. Το ίδιο το ΥΠΕΝ αναγνωρίζει θεσμικά ότι η εξειδίκευση των ζωνών, των χρήσεων γης και των επιτρεπόμενων δραστηριοτήτων γίνεται βάσει Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών και ολοκληρώνεται με Προεδρικά Διατάγματα. Όσο αυτά δεν έχουν ολοκληρωθεί με πληρότητα, η περιβαλλοντική αδειοδότηση αποτελεί το ελάχιστο αναγκαίο εργαλείο πρόληψης και όχι περιττή γραφειοκρατία.
      Συνεχίζεται...

      Διαγραφή
  2. 4ο μέρος
    Η ανάγκη αυξημένης προστασίας είναι ακόμη πιο επιτακτική, επειδή η χώρα έχει ήδη καταδικαστεί από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση C-849/19 για την αποτυχία της να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα και στόχους διατήρησης για μεγάλο αριθμό περιοχών Natura 2000. Το πρόβλημα αυτό δεν έχει ξεπεραστεί οριστικά: η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξακολουθεί να υπογραμμίζει ότι οι στόχοι και τα μέτρα διατήρησης αποτελούν θεμελιώδη προϋπόθεση για τη σωστή διαχείριση του δικτύου Natura 2000 και ζητεί την ολοκλήρωσή τους. Επομένως, κάθε νομοθετική πρωτοβουλία που χαλαρώνει τους ελέγχους πριν αποκατασταθούν αυτά τα θεσμικά ελλείμματα εκθέτει εκ νέου τη χώρα σε παραβίαση του ενωσιακού δικαίου.

    Περαιτέρω, είναι αδικαιολόγητο να θεσπίζονται fast-track διαδικασίες, όταν παραμένει ανολοκλήρωτο το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ. Στην επίσημη σελίδα του ΥΠΕΝ εξακολουθεί να εμφανίζεται ως ισχύον το Ειδικό Χωροταξικό του 2008, ενώ σε δημόσια έγγραφα καταγράφεται ότι η αναθεώρηση του νέου πλαισίου είχε ξεκινήσει ήδη από το 2019 και συνεχώς μετατίθεται. Η παράλληλη προώθηση επιταχυνόμενων αδειοδοτήσεων χωρίς προηγούμενη ολοκλήρωση του χωροταξικού σχεδιασμού, των ΕΠΜ και των σχετικών Προεδρικών Διαταγμάτων δημιουργεί εύλογα την εντύπωση μιας συνειδητής επιλογής να προηγηθεί η διευκόλυνση της επενδυτικής δραστηριότητας από τη θεσμική κατοχύρωση της προστασίας.

    Για όλους αυτούς τους λόγους, η προτεινόμενη ρύθμιση πρέπει να αποσυρθεί ή να τροποποιηθεί ριζικά. Προϋπόθεση για οποιαδήποτε επιτάχυνση αδειοδότησης οφείλει να είναι: πρώτον, η ολοκλήρωση του νέου Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ, δεύτερον, η ολοκλήρωση των Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών, τρίτον, η έκδοση των αναγκαίων Προεδρικών Διαταγμάτων για όλες τις προστατευόμενες περιοχές Natura 2000, και τέταρτον, η πλήρης συμμόρφωση της χώρας με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το ενωσιακό δίκαιο και τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μέχρι τότε, κάθε απόπειρα αποδυνάμωσης της περιβαλλοντικής αδειοδότησης υπονομεύει τόσο την προστασία της φύσης όσο και την ασφάλεια δικαίου.
    https://eoschalkidas.gr/2026/04/%CF%83%CF%87%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BF%CF%83-%CF%87%CE%B1%CE%BB%CE%BA%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CF%8C%CF%83%CE%B9%CE%B1-%CE%B4/?fbclid=IwY2xjawRUUZxleHRuA2FlbQIxMABzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEexiP1yRhWs363ouDqQSQ-3gABzLoeIXQmI94_wvUbHgWS_4xRIkdVKlcEjXo_aem_JVNzdQMe8KE-hYr4f0SvkQ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στο ανωτέρω κείμενο υπάρχουν οι πιο κάτω επαναλήψεις:
      Η καταδίκη από το ΔΕΕ (Υπόθεση C-849/19): Αναφέρεται αναλυτικά στην ενότητα "Η Ελλάδα έχει ήδη καταδικαστεί..." και επαναλαμβάνεται σχεδόν αυτούσια στην προτελευταία παράγραφο του κειμένου.

      Το Ειδικό Χωροταξικό του 2008: Η αναφορά στην "ηλικία δύο δεκαετιών" και στην ιστοσελίδα του ΥΠΕΝ εμφανίζεται τόσο στην εισαγωγή όσο και στην ενότητα "Περαιτέρω, είναι αδικαιολόγητο...".

      Η σχέση ΕΠΜ - Προεδρικών Διαταγμάτων: Το επιχείρημα ότι οι ΕΠΜ και τα ΠΔ είναι προϋπόθεση για τη θωράκιση των Natura αναλύεται διεξοδικά σε τρεις διαφορετικές ενότητες στο πρώτο μέρος και επαναλαμβάνεται ως "περίληψη" στο δεύτερο.

      Η "Εντύπωση Εσκεμμένης Καθυστέρησης": Το επιχείρημα ότι η πολιτεία καθυστερεί το χωροταξικό ενώ τρέχει τις αδειοδοτήσεις εμφανίζεται δύο φορές με την ίδια λογική δομή.

      Η Οδηγία 2023/2413 και η "σειρά των πραγμάτων": Η βασική ένσταση (πρώτα σχεδιασμός, μετά επιτάχυνση) αποτελεί τον κορμό τόσο της αρχής όσο και του τέλους του κειμένου.

      Διαγραφή
  3. ο μόνιμος σύνδεσμος του σχολίου: https://www.opengov.gr/minenv/?c=39263

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πέμπτη 28 Αυγούστου (6ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Κύμης)

Παρασκευή 29 Αυγούστου (6ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Κύμης)