Αναρτήσεις
Γιατί; από την Πρωτοβουλία Πολιτών Αίγινας
[ΕΠΠΠΟ: Ένα θαυμάσιο κείμενο από την Αίγινα. Για τα οικόσιτα ζώα και την κατάντια μας: χώρα υπηρεσιών και καταστροφική για τον πρωτογενή τομέα της οικονομίας, για τους αυτενεργούντες και παραγωγικούς πολίτες, κατοίκους των χωριών μας, των νησιών και των μικρών πατρίδων. Μπράβο στον Γ.Κ.]
Μια
πρωτιά για το νησί μας έκανε το γύρο, πανελλαδικά, των ειδησεογραφικών
μέσων: Αίγινα χωρίς αδέσποτα. Η Σοφία Τζονίκη, γενική γραμματέας της
εθελοντικής φιλοζωικής οργάνωσης Zero Stray Pawject εξήγησε για την
παροδική σχέση με τα σκυλιά και στην εγκατάλειψή τους, για το ζήτημα της
δημόσια υγείας, για τις ποινές που προβλέπονται, για το δημοτικό μητρώο
σκύλων, για τις επιδοτούμενες στειρώσεις, κλπ. κλπ. Ποιος θα μπορούσε
να πει όχι σε αυτήν την προσπάθεια; Σε αυτήν καθαυτήν; Το ζήτημα είναι
αλλού.
Αφενός: Πώς καταδεχόμαστε, πού έχουμε φτάσει ως κοινωνία, σε ποιο σημείο παρακμής βρισκόμαστε, ώστε να επιτρέπουμε μας παραδίδονται μαθήματα δεοντολογίας και savoir vivre για τη συμπεριφορά μας στα σκυλιά;
Αφετέρου: Γιατί αυτή η πρωτιά είναι τόσο σημαντική στις μέρες μας ενώ η εκτροφή οικόσιτων βρώσιμων ζώων στο νησί μας παραμένει στο περιθώριο; Γιατί δεν γίνονται ευρέως γνωστοί για την κοινωνική τους προσφορά οι συμπολίτες μας κτηνοτρόφοι, πτηνοτρόφοι και παραγωγοί γαλακτοκομικών σε ένα νησί που κυριαρχείται από τον ευάλωτο τομέα των υπηρεσιών με επίκεντρο τον τουρισμό; Γιατί δεν γίνεται είναι γνωστός ο Γιάννης, ο Γιάννης, ο Νεκτάριος, η Νεκταρία, η Επιστήμη, και άλλοι βέβαια, που συμβάλουν στην τοπική οικονομία του νησιού μας κι όχι σε έναν παράλογο, εν πολλοίς ανθυγιεινό κι ανεξέλεγκτο κύκλο επιχειρηματικότητας;
Γιατί αντικαταστάθηκε η κατσίκα και η κότα από το σκυλάκι και το γατί που χέζουν παντού;
Γιατί ο κήπος δεν έχει λεμονιές, ελιές και μαϊντανούς κι έχει γκαζόν, φίκο και μια τούγια;
Γιατί ο επαγγελματίας της εστίασης έχει το τυρί του τενεκέ από αλλού κι όχι το τυρί του Γιάννη ή του Νεκτάριου; Γιατί σερβίρει την πανσέτα από τη Δανία κι όχι το αμνοερίφιο του Γιάννη; Γιατί σερβίρει κρασί από τον ασκό από αλλού κι όχι το κρασί που φτιάχνει ο Νίκος; Γιατί δεν σερβίρεται παντού το κερεμέζι;
Γιατί δεν μεγαλώνει το παιδί ανατρέφοντας μια κατσίκα, έναν κόκορα αλλά έχει μια πολύ θρεμμένη γάτα, ένα σκύλο που παίζει μαζί του, κοιμούνται και μαζί και προσπαθεί να του μάθει καλούς τρόπους όπως να μη φωνάζει;
Γιατί δεν μεγαλώνει ένα παιδί ποτίζοντας μαζί με τον πατέρα του τις ντομάτες, τις πιπεριές και τις μελιτζάνες, το αμπελάκι και βλέπει προσπερνώντας ένα ανέκφραστο «πράσινο», κατάλοιπο της σχέσης των ανθρώπων με την καθημερινή ζωή και την παραγωγή τροφής;
Ο κατάλογος των ερωτήσεων για την Αίγινα δεν έχει τέλος απέναντι σε μια πρακτική που λειτουργεί τόσο παραπλανητικά όσο και ανακουφιστικά για την πρωτιά του μαζέματος αδέσποτων ζώων. Αυτή είναι η κατάντια μας.
Να θυμηθούμε το καλοκαίρι του 2013, από το φιλικό μπλογκ του Νικήτα Παπαϊωάννου:
«Για πρώτη φορά η Άλλη Αίγινα, η Αίγινα της ενδοχώρας, της δημοτικής αδιαφορίας και εγκατάλειψης, σε πρώτο πλάνο, στη πρωτεύουσα του νησιού. Φτάνει πια, Αίγινα δεν είναι μόνο η παραλία της πόλης. Όσο η περιφέρεια αρχίζει να συνειδητοποιεί, πως μπορεί να διεκδικεί αυτά που της αναλογούν, τόσο υπάρχει προοπτική να ξαναγίνει ενιαίο το νησί, όπως παλιά.
Τώρα είναι στα δυο. Η πόλη με ειδίκευση στα 250 μέτρα της παραλίας της πόλης (όπου αναφέρουμε πόλη ή Αίγινα, αυτά τα250 μέτρα εννοούμε) το ένα κομμάτι και όλοι οι υπόλοιποι το δεύτερο. Κάτι δηλαδή σαν Βόρεια Ευρώπη η Πόλη και νότια Ευρώπη με μνημόνιο και τρόικα, όλο το υπόλοιπο νησί. Αγροτική παράγωγη και κτηνοτροφία, είναι έννοιες και πολιτικές παντελώς άγνωστες στο δημοτικό-πολιτικό μας σύστημα. Δεν έχουν αναφερθεί ποτέ σε δημοτικό συμβούλιο, δεν έχει αποφασιστεί ποτέ τίποτα για ζητήματα γεωργικής παράγωγης και κτηνοτροφίας, δεν, δεν, δεν…
… Στις 3 Ιουλίου 2013 με φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του Δημάρχου κυρίου Θεοδοσίου Σακκιώτη δίνεται έγγραφη εντολή σε πολίτη να απομακρύνει άμεσα τα πουλερικά και τις κατσίκες του.
Τη Δευτέρα 5 Αυγούστου 2013 ομάδα πολιτών επισκέπτεται το Δήμαρχο και του ζητά την άρση της απαγόρευσης.Ο Δήμαρχος τους παραπέμπει στην Αντιπεριφέρεια …κατά το γνωστό «από τον «Άννα στον Καϊάφα», αρνούμενος ουσιαστικά να πάρει πρωτοβουλίες όπως θα όφειλε να κάνει.
Η ομάδα πρωτοβουλίας πολιτών κατά της «κοτοαπαγόρευσης» με ειδοποιήσεις από στόμα σε στόμα, με τηλεφωνήματα και μέσω της ιδιαίτερης προβολής του θέματος από την ηλεκτρονική εφημερίδα «Aegina’s Light» και από το blog «alliaegina.blogspot.com» καλεί σε συγκέντρωση τους πολίτες .
Η συγκέντρωση πραγματοποιείται τελικά στις 7 Αυγούστου στο Δημαρχείο για να απαιτήσουν από τον Δήμαρχο άμεσες ενέργειες για άρση της απαγόρευσης. Συγκεντρώνεται πλήθος κόσμου και εκλέγεται επί τόπου προσωρινή συντονιστική επιτροπή αποτελούμενη από τους:
Κύριο Νίκο Αλυφαντή,πρόεδρο του Αγροτικού Συλλόγου
Πατέρα Τζίτζη Μιχαήλ
Πατέρα Κουκούλη Νεκτάριο
Κύριο Στέλιο Γκαρή, ιδιοκτήτη ιππήλατων
Κυρία Σουσουρή Βέρα
και ζητούν συνάντηση με το Δήμαρχο. Σε απουσία του Δημάρχου συναντούν τον αντικαταστάτη του, Αντιδήμαρχο Οικονομικών της Αίγινας.
Το αίτημα των συγκεντρωμένων πολιτών, όπως μεταφέρεται από τη συντονιστική επιτροπή, διατυπώνεται με σαφήνεια:
Να σταματήσουν οι έλεγχοι και οι κυρώσεις κατά των ιδιοκτητών πουλερικών και λοιπών οικόσιτων ζώων και να συνεδριάσει άμεσα το Δημοτικό Συμβούλιο προκειμένου να ληφθούν οι αναγκαίες αποφάσεις για άρση της απαγόρευσης.
Οι μόνοι περιορισμοί στη διατήρηση οικόσιτων ζώων και πτηνών που φαίνεται πως αποδέχονται οι κάτοικοι της Αίγινας είναι οι υγειονομικοί περιορισμοί για την προστασία της υγείας των κατοίκων και οι περιορισμοί για την προστασία του περιβάλλοντος.
Εν αναμονή λοιπόν των εξελίξεων και της αντίδρασης του Δημοτικού Συμβουλίου…»
http://alliaegina.blogspot.com/search…
Σημείωση (22 Ιουλίου 2013) της Σχεδίας: «Την περίοδο που διανύουμε στο νησί, αρκετές καταγγελίες έχουν γίνει από γείτονες σε γείτονες για την εκτροφή οικόσιτων ζώων. Ένα αλαλούμ αντιφατικών νόμων, διατάξεων, εγκυκλίων όπως και σε κάθε περίπτωση οικονομικής-κοινωνικής δραστηριότητας μαρτυρούν το μεταπολεμικό και μεταπολιτευτικό μας περίγραμμα. Μια κοινωνία, οικονομία, πολιτική βασισμένη σε ένα μεταπρατικό-καταναλωτικό-παρασιτικό-κομματοκρατικό μοντέλο δεν θα μπορούσε να ήταν αλλιώς. Φωτογραφικοί νόμοι, διατάξεις και εγκύκλιοι που αντιφάσκουν, αποτελούν το εμφανές παζλ μιας κοινωνίας εξαρτημένης από τις πολλαπλές και συγκρουόμενες πελατειακές σχέσεις, μιας κοινωνίας διαιρεμένης στο εσωτερικό της. Από κει απορρέει και ο πόθος του “να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα” (στην κυριολεξία, στην περίπτωσή μας) που γίνεται και το ιδιοτελές της πάθος. Είναι όμως καιρός με μια καλή “υπέρ συμφιλίωσης παράκληση” να λήξουν όλες αυτές οι έριδες μεταξύ των ανθρώπων που παγιδευμένοι στην σημερινή προσαρμογή αντί να θέλουν κι αυτοί μια κατσίκα εύχονται να πεθάνει “η κατσίκα του γείτονα”. Η Αίγινα των αποκλεισμένων ας ειρηνεύσει για να γνωρίσει το τι έχει να πολεμήσει».
https://sxedia.espivblogs.net/…/%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b4%c…/
http://www.aeginalight.gr/article.php?id=26523
Αφενός: Πώς καταδεχόμαστε, πού έχουμε φτάσει ως κοινωνία, σε ποιο σημείο παρακμής βρισκόμαστε, ώστε να επιτρέπουμε μας παραδίδονται μαθήματα δεοντολογίας και savoir vivre για τη συμπεριφορά μας στα σκυλιά;
Αφετέρου: Γιατί αυτή η πρωτιά είναι τόσο σημαντική στις μέρες μας ενώ η εκτροφή οικόσιτων βρώσιμων ζώων στο νησί μας παραμένει στο περιθώριο; Γιατί δεν γίνονται ευρέως γνωστοί για την κοινωνική τους προσφορά οι συμπολίτες μας κτηνοτρόφοι, πτηνοτρόφοι και παραγωγοί γαλακτοκομικών σε ένα νησί που κυριαρχείται από τον ευάλωτο τομέα των υπηρεσιών με επίκεντρο τον τουρισμό; Γιατί δεν γίνεται είναι γνωστός ο Γιάννης, ο Γιάννης, ο Νεκτάριος, η Νεκταρία, η Επιστήμη, και άλλοι βέβαια, που συμβάλουν στην τοπική οικονομία του νησιού μας κι όχι σε έναν παράλογο, εν πολλοίς ανθυγιεινό κι ανεξέλεγκτο κύκλο επιχειρηματικότητας;
Γιατί αντικαταστάθηκε η κατσίκα και η κότα από το σκυλάκι και το γατί που χέζουν παντού;
Γιατί ο κήπος δεν έχει λεμονιές, ελιές και μαϊντανούς κι έχει γκαζόν, φίκο και μια τούγια;
Γιατί ο επαγγελματίας της εστίασης έχει το τυρί του τενεκέ από αλλού κι όχι το τυρί του Γιάννη ή του Νεκτάριου; Γιατί σερβίρει την πανσέτα από τη Δανία κι όχι το αμνοερίφιο του Γιάννη; Γιατί σερβίρει κρασί από τον ασκό από αλλού κι όχι το κρασί που φτιάχνει ο Νίκος; Γιατί δεν σερβίρεται παντού το κερεμέζι;
Γιατί δεν μεγαλώνει το παιδί ανατρέφοντας μια κατσίκα, έναν κόκορα αλλά έχει μια πολύ θρεμμένη γάτα, ένα σκύλο που παίζει μαζί του, κοιμούνται και μαζί και προσπαθεί να του μάθει καλούς τρόπους όπως να μη φωνάζει;
Γιατί δεν μεγαλώνει ένα παιδί ποτίζοντας μαζί με τον πατέρα του τις ντομάτες, τις πιπεριές και τις μελιτζάνες, το αμπελάκι και βλέπει προσπερνώντας ένα ανέκφραστο «πράσινο», κατάλοιπο της σχέσης των ανθρώπων με την καθημερινή ζωή και την παραγωγή τροφής;
Ο κατάλογος των ερωτήσεων για την Αίγινα δεν έχει τέλος απέναντι σε μια πρακτική που λειτουργεί τόσο παραπλανητικά όσο και ανακουφιστικά για την πρωτιά του μαζέματος αδέσποτων ζώων. Αυτή είναι η κατάντια μας.
Να θυμηθούμε το καλοκαίρι του 2013, από το φιλικό μπλογκ του Νικήτα Παπαϊωάννου:
«Για πρώτη φορά η Άλλη Αίγινα, η Αίγινα της ενδοχώρας, της δημοτικής αδιαφορίας και εγκατάλειψης, σε πρώτο πλάνο, στη πρωτεύουσα του νησιού. Φτάνει πια, Αίγινα δεν είναι μόνο η παραλία της πόλης. Όσο η περιφέρεια αρχίζει να συνειδητοποιεί, πως μπορεί να διεκδικεί αυτά που της αναλογούν, τόσο υπάρχει προοπτική να ξαναγίνει ενιαίο το νησί, όπως παλιά.
Τώρα είναι στα δυο. Η πόλη με ειδίκευση στα 250 μέτρα της παραλίας της πόλης (όπου αναφέρουμε πόλη ή Αίγινα, αυτά τα250 μέτρα εννοούμε) το ένα κομμάτι και όλοι οι υπόλοιποι το δεύτερο. Κάτι δηλαδή σαν Βόρεια Ευρώπη η Πόλη και νότια Ευρώπη με μνημόνιο και τρόικα, όλο το υπόλοιπο νησί. Αγροτική παράγωγη και κτηνοτροφία, είναι έννοιες και πολιτικές παντελώς άγνωστες στο δημοτικό-πολιτικό μας σύστημα. Δεν έχουν αναφερθεί ποτέ σε δημοτικό συμβούλιο, δεν έχει αποφασιστεί ποτέ τίποτα για ζητήματα γεωργικής παράγωγης και κτηνοτροφίας, δεν, δεν, δεν…
… Στις 3 Ιουλίου 2013 με φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του Δημάρχου κυρίου Θεοδοσίου Σακκιώτη δίνεται έγγραφη εντολή σε πολίτη να απομακρύνει άμεσα τα πουλερικά και τις κατσίκες του.
Τη Δευτέρα 5 Αυγούστου 2013 ομάδα πολιτών επισκέπτεται το Δήμαρχο και του ζητά την άρση της απαγόρευσης.Ο Δήμαρχος τους παραπέμπει στην Αντιπεριφέρεια …κατά το γνωστό «από τον «Άννα στον Καϊάφα», αρνούμενος ουσιαστικά να πάρει πρωτοβουλίες όπως θα όφειλε να κάνει.
Η ομάδα πρωτοβουλίας πολιτών κατά της «κοτοαπαγόρευσης» με ειδοποιήσεις από στόμα σε στόμα, με τηλεφωνήματα και μέσω της ιδιαίτερης προβολής του θέματος από την ηλεκτρονική εφημερίδα «Aegina’s Light» και από το blog «alliaegina.blogspot.com» καλεί σε συγκέντρωση τους πολίτες .
Η συγκέντρωση πραγματοποιείται τελικά στις 7 Αυγούστου στο Δημαρχείο για να απαιτήσουν από τον Δήμαρχο άμεσες ενέργειες για άρση της απαγόρευσης. Συγκεντρώνεται πλήθος κόσμου και εκλέγεται επί τόπου προσωρινή συντονιστική επιτροπή αποτελούμενη από τους:
Κύριο Νίκο Αλυφαντή,πρόεδρο του Αγροτικού Συλλόγου
Πατέρα Τζίτζη Μιχαήλ
Πατέρα Κουκούλη Νεκτάριο
Κύριο Στέλιο Γκαρή, ιδιοκτήτη ιππήλατων
Κυρία Σουσουρή Βέρα
και ζητούν συνάντηση με το Δήμαρχο. Σε απουσία του Δημάρχου συναντούν τον αντικαταστάτη του, Αντιδήμαρχο Οικονομικών της Αίγινας.
Το αίτημα των συγκεντρωμένων πολιτών, όπως μεταφέρεται από τη συντονιστική επιτροπή, διατυπώνεται με σαφήνεια:
Να σταματήσουν οι έλεγχοι και οι κυρώσεις κατά των ιδιοκτητών πουλερικών και λοιπών οικόσιτων ζώων και να συνεδριάσει άμεσα το Δημοτικό Συμβούλιο προκειμένου να ληφθούν οι αναγκαίες αποφάσεις για άρση της απαγόρευσης.
Οι μόνοι περιορισμοί στη διατήρηση οικόσιτων ζώων και πτηνών που φαίνεται πως αποδέχονται οι κάτοικοι της Αίγινας είναι οι υγειονομικοί περιορισμοί για την προστασία της υγείας των κατοίκων και οι περιορισμοί για την προστασία του περιβάλλοντος.
Εν αναμονή λοιπόν των εξελίξεων και της αντίδρασης του Δημοτικού Συμβουλίου…»
http://alliaegina.blogspot.com/search…
Σημείωση (22 Ιουλίου 2013) της Σχεδίας: «Την περίοδο που διανύουμε στο νησί, αρκετές καταγγελίες έχουν γίνει από γείτονες σε γείτονες για την εκτροφή οικόσιτων ζώων. Ένα αλαλούμ αντιφατικών νόμων, διατάξεων, εγκυκλίων όπως και σε κάθε περίπτωση οικονομικής-κοινωνικής δραστηριότητας μαρτυρούν το μεταπολεμικό και μεταπολιτευτικό μας περίγραμμα. Μια κοινωνία, οικονομία, πολιτική βασισμένη σε ένα μεταπρατικό-καταναλωτικό-παρασιτικό-κομματοκρατικό μοντέλο δεν θα μπορούσε να ήταν αλλιώς. Φωτογραφικοί νόμοι, διατάξεις και εγκύκλιοι που αντιφάσκουν, αποτελούν το εμφανές παζλ μιας κοινωνίας εξαρτημένης από τις πολλαπλές και συγκρουόμενες πελατειακές σχέσεις, μιας κοινωνίας διαιρεμένης στο εσωτερικό της. Από κει απορρέει και ο πόθος του “να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα” (στην κυριολεξία, στην περίπτωσή μας) που γίνεται και το ιδιοτελές της πάθος. Είναι όμως καιρός με μια καλή “υπέρ συμφιλίωσης παράκληση” να λήξουν όλες αυτές οι έριδες μεταξύ των ανθρώπων που παγιδευμένοι στην σημερινή προσαρμογή αντί να θέλουν κι αυτοί μια κατσίκα εύχονται να πεθάνει “η κατσίκα του γείτονα”. Η Αίγινα των αποκλεισμένων ας ειρηνεύσει για να γνωρίσει το τι έχει να πολεμήσει».
https://sxedia.espivblogs.net/…/%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b4%c…/
http://www.aeginalight.gr/article.php?id=26523
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου