Πανελλήνιο Δίκτυο για την Προστασία του Θαλάσσιου Περιβάλλοντος από τις Υδατοκαλλιέργειες (ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ & Ψήφισμα)
4 Μαρτίου 2024
Πανελλήνιο Δίκτυο για την Προστασία του Θαλάσσιου Περιβάλλοντος από τις Υδατοκαλλιέργειες
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Την Παρασκευή 1/3 και το Σάββατο 2/3/2024 πραγματοποιήθηκε η διημερίδα για τις υδατοκαλλιέργειες, με εξαιρετική επιτυχία από άποψη συμμετοχής και ποιότητας.
Την πρώτη μέρα, στην διεπιστημονική ημερίδα, αναπτύχθηκε ένας σοβαρός επιστημονικός και δημοσιογραφικός προβληματισμός, που δημιουργεί προϋποθέσεις μίας ευρύτερης και εναλλακτικής προσέγγισης του προβλήματος των υδατοκαλλιεργειών στην Ελλάδα, εξαιρετικά κριτική απέναντι στη μέχρι τώρα κυρίαρχη άποψη.
Την δεύτερη μέρα, η συνάντηση των συλλογικοτήτων, παίρνοντας το νήμα από την ημερίδα προχώρησε σε ένα σοβαρό προβληματισμό για το μοντέλο των υδατοκαλλιεργειών, τα προβλήματα και τα αδιέξοδά του.
Κατατέθηκαν σημαντικές τοπικές εμπειρίες από όλη την Ελλάδα, συνέκλιναν θέσεις και έγινε ένας πλούσιος και χειραφετημένος διάλογος.
Αποφασίστηκε από τις συλλογικότητες για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και από τις υδατοκαλλιέργειες:
Η συγκρότηση του πανελλαδικού δικτύου και η διεύρυνσή του.
Η δημιουργία διαδικτυακού χώρου και ο Πανελλαδικός συντονισμός των δράσεων.
Από το σύνολο των συλλογικοτήτων που συμμετείχαν, εξεδόθη ψήφισμα που ακολουθεί. Θα υπάρξει εντός των επόμενων ημερών εκτενές κείμενο που θα περιλαμβάνει βασικές κατευθύνσεις που συμφωνήθηκαν στην συζήτηση, καθώς και μειοψηφικές προτάσεις και προβληματισμούς.
Οι υδατοκαλλιέργειες στην Ελλάδα, από παραγωγική δραστηριότητα που θα μπορούσε να συμβάλλει στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, μετατρέπεται σε γίγαντα με ‘’πήλινα πόδια’’, με αδρές χρηματοδοτήσεις, αγνοώντας όμως το Περιβάλλον.
Ένα λόμπι - συγκροτημένο στη λογική της έντασης, της ανταγωνιστικότητας και της μεγέθυνσης, αντί της στρατηγικής της συνέργειας στη βιώσιμη ανάπτυξη, απαξιώνει την τοπική αυτοδιοίκηση.
‘’Αυτοδιαχειρίζεται’’ θάλασσες και ακτές και εντείνει την ανασφάλεια και την πίεση στους εργαζόμενους. Οι τοπικές κοινωνίες δεν υπάρχουν στο προσκήνιο.
- Είμαστε ενάντια σ’ αυτό το υπερεντατικό υδροκαλλιεργητικό μοντέλο.
- Είμαστε ενάντια στις διάτρητες Περιοχές Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών (Π.Ο.Α.Υ), που πατάνε σε διάτρητες μελέτες και δεν τηρούν την νομιμότητα.
- Είμαστε αλληλέγγυοι στους εργαζόμενους στις μονάδες.
- Αναδεικνύουμε την αναγκαιότητα σύγκλησης θέσεων και κοινών δράσεων των συλλογικοτήτων για την προστασία του θαλάσσιου και χερσαίου περιβάλλοντος.
- Είμαστε υπέρ της προστασίας του θαλάσσιου οικοσυστήματος, των ακτών και του πολιτισμού των τοπικών κοινοτήτων.
Δείτε και το ΥΔΑΤΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΚΤΕΣ: ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ; (& live αναμετάδοση)

Περισσότερο πλαστικό ἀπό ὅ,τι ψάρια στήν θάλασσα…
ΑπάντησηΔιαγραφήΔημήτρης Καπράνος Ιαν 17, 2024
FacebookTwitter
Ἐπειδή δέν εἶναι ὁ δικαιωματισμός καί κάποια ἄλλα, ἐπουσιώδη στήν οὐσία, ἀλλά «πιασάρικα» γιά τήν εὔπλαστη κοινή γνώμη, θέματα πού μᾶς ἀπασχολοῦν τόσο ἐπείγοντα καί οὐδεμία σχέση ἔχουν μέ ἄλλα, πού ἐπείγουν πολύ περισσότερο, στέκομαι σέ μιά ὁμιλία τοῦ ἀνεξαρτήτου εὐρωβουλευτοῦ Πέτρου Κόκκαλη, στήν Ἐπιτροπή Περιβάλλοντος τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου
Στήν Ἐπιτροπή ἡ ὁποία κόπτεται γιά τό Περιβάλλον, ἀλλά ταυτοχρόνως στηρίζει διάφορα συμφέροντα καί καμμιά φορά ἀγνοεῖ τήν πραγματικότητα. Ἀνέφερε ὁ Ἕλλην εὐρωβουλευτής, μεταξύ ἄλλων: «Μέ τήν Εὐρωπαϊκή “Πράσινη Συμφωνία” ἔχουμε δεσμευθεῖ νά δημιουργήσουμε ἕναν κόσμο μέ μηδενική ρύπανση, ἕναν κόσμο λιγώτερο τοξικό γιά τόν ἄνθρωπο. Σήμερα συζητοῦμε γιά τά πλαστικά, τήν “πλαστική ρύπανση”, ἀναφερόμεθα σέ ἕναν κόσμο γεμᾶτο ἀπό μικροπλαστικά, νανοπλαστικά πού πλέον βρίσκονται παντοῦ, βρίσκονται ἀκόμη καί στήν τροφική ἁλυσίδα. Ὁ καθένας ἀπό ἐμᾶς τρώγει περίπου 5 γραμμάρια πλαστικοῦ τήν ἑβδομάδα, δηλαδή μιά πλαστική τράπουλα κάθε χρόνο! Προσφάτως, μάθαμε ὅτι κατά μέσον ὅρο 250 ἑκατομμύρια ἀόρατα μικροπλαστικά σωματίδια περιλαμβάνονται σέ κάθε λίτρο ἐμφιαλωμένου νεροῦ, ἀπό τίς ἑταιρεῖες πού κατασκευάζουν τά πλαστικά μπουκάλια, καί βέβαια ὄχι νερό. Ἀναφερόμεθα σέ σωματίδια πού περνοῦν τόν ὑδροεγκεφαλικό φραγμό καί βρίσκονται πλέον καί στόν ἐγκέφαλό μας. Μόλις χθές εἴχαμε τήν κηλῖδα στόν Βισκαϊκό κόλπο, πού ἔχει μολύνει τίς ἀκτές τῆς Γαλικίας, τῆς Ἀστούριας, τῆς Κατάβιας στήν χώρα τῶν Βάσκων μέ δισεκατομμύρια πλαστικά σωματίδια πέλλετ τά ὁποῖα ἔχουν προκαλέσει τεράστια οἰκονομική κοινωνική καί περιβαλλοντική καταστροφή!
Γνωρίζουμε ὅτι τό πλαστικό πού βρίσκεται πλέον στή θάλασσα, θά βρίσκεται γιά πάντα ἐκεῖ, σέ μιά θάλασσα πού τό ἔτος 2050 θά ἔχει, δυστυχῶς, περισσότερο πλαστικό ἀπ’ ὅ,τι ψάρια.
»Εἶναι σημαντικό νά ἀντιμετωπίσουμε αὐτή τήν πτυχή τῆς πλαστικῆς ρύπανσης μέ τήν ἀμεσότητα πού ἀπαιτεῖται. Εἶναι σημαντικό νά ἀνοίξει ὁ δρόμος γιά τήν θέσπιση διατάξεων σχετικῶν μέ τά μικροπλαστικά στό πλαίσιο τῶν συνεχιζομένων διαπραγματεύσεων γιά μιά παγκόσμια συνθήκη γιά τήν ρύπανση ἀπό πλαστικά»… Ἄς μᾶς ἐπιτραπεῖ μιά παρέμβαση, ἐπειδή τό θέμα «θαλάσσια ρύπανση» μᾶς ἀπασχολεῖ ἰδιαιτέρως. Νά θυμίσουμε ἐπίσης ὅτι τό ἔτος 1982, ὅταν ὁ ἀείμνηστος πατριώτης ἐφοπλιστής Γεώργιος Π. Λίβανος ἵδρυσε τήν περίφημη Helmepa (Ἑλληνική Ἕνωση γιά τήν προστασία τοῦ θαλασσίου περιβάλλοντος), ἡ λέξη «ρύπανση» δέν ὑπῆρχε ἀκόμη στά ἐγχειρίδια ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι σήμερα ἔχουν ἀνακαλύψει τήν Ναυτιλία ὡς «μεγάλη ρυπογόνο βιομηχανία».
Θεωροῦμε σημαντική τήν παρέμβαση τοῦ εὐρωβουλευτοῦ μας στό Εὐρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καί θά ἦταν εὐχῆς ἔργον οἱ Ἕλληνες ἐκπρόσωποί μας στίς Βρυξέλλες νά ἀσχοληθοῦν ἐπισταμένως μέ τό θέμα τῆς ρυπάνσεως τοῦ θαλασσίου περιβάλλοντος. Ἄν ὑπάρχει κάτι στό ὁποῖο ἡ Ἑλλάς μπορεῖ νά στηριχθεῖ γιά τό μέλλον, εἶναι νά διατηρήσει καθαρές τίς θάλασσες καί τίς παραλίες της, σημεῖα τά ὁποῖα ἀποτελοῦν μεγάλη καί ἀσφαλῆ πηγή πλούτου. Καλό θά εἶναι οἱ εὐρωβουλευτές ὅλων τῶν κομμάτων (φυσικά καί οἱ ἀνεξάρτητοι) νά ἐργασθοῦν πρός αὐτήν τήν κατεύθυνση, δείχνοντας ὅτι ἡ πρώτη Ναυτιλιακή Δύναμη στόν κόσμο δέν ἀρκεῖται στήν τήρηση τῶν διεθνῶν διατάξεων, ἀλλά πρωτοστατεῖ στήν σταυροφορία γιά τήν προστασία τῶν θαλασσῶν τοῦ πλανήτη!
https://www.estianews.gr/apopseis/perissotero-plastiko-%e1%bc%80po-%e1%bd%85ti-psaria-stin-thalassa/