Αναρτήσεις
Το Αντιαιολικό κίνημα μέσα από τα συστημικά ΜΜΕ και φορείς
Έχει ιδιαίτερη σημασία και απίστευτη υπερβολή, ανακρίβειες και κατά βάθος ψεύδη και συκοφαντία ο τρόπος που παρουσιάζουν τα κρατούντα συστημικά ΜΜΕ και φορείς τις πανελλαδικές αντιδράσεις κατά των ΑΠΕ.
Σταχυολογούμε:
Ποιοι δεν θέλουν τις ανεμογεννήτριες – Πού μαίνονται οι «μάχες» κατά των αιολικών πάρκων
28/6/20
Το μεγάλο επενδυτικό κύμα για τις ΑΠΕ και η επικείμενη έγκριση από τη Διυπουργική Επιτροπή γιγαντιαίων έργων πράσινης ανάπτυξης από ισχυρούς εγχώριους αλλά και διεθνείς ενεργειακούς ομίλους, συνολικής ισχύος 3 έως 4 γιγαβάτ, αποτελούν ένα σαφές δείγμα του κυβερνητικού σχεδιασμού για το πώς θα χαράξει η χώρα τα επόμενα χρόνια τη μεγάλη πορεία στον δρόμο για την απανθρακοποίηση και το πέρασμα από τον λιγνίτη στην παραγωγή ενέργειας από φυσικούς πόρους.
Τα όσα όμως διαδραματίζονται το τελευταίο διάστημα στα ελληνικά νησιά και την ηπειρωτική χώρα για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών αποδεικνύουν ότι το φιτίλι που σιγοκαίει στις τοπικές κοινωνίες από όσους αντιστέκονται στη μεγάλη μεταρρύθμιση για την αλλαγή στο ενεργειακό μείγμα της χώρας βάζει απροσπέραστα εμπόδια στην ανάπτυξη των ΑΠΕ.
Ηδη ένα καλά οργανωμένο δίκτυο ετερόκλητων ομάδων που έχουν αρχίσει να διεισδύουν στις τοπικές κοινωνίες, να επικοινωνούν, να ανταλλάσσουν πολιτικές και να σχεδιάζουν κοινές δράσεις, ακόμη και με ακραίες πολλές φορές μεθόδους, σπέρνει καινά δαιμόνια και προκαλεί ισχυρά προσκόμματα στους επενδυτές οργανώνοντας έναν εξοντωτικό πόλεμο.
Στα Αγραφα οι εμπνευστές των κινητοποιήσεων, αφού κατέστρεψαν τους ανεμολογικούς ιστούς ενός αιολικού έργου, στη συνέχεια έδεσαν τους ανθρώπους της ασφάλειας του αιολικού πάρκου και πυρπόλησαν οχήματα του έργου.
Αν όχι Ανανεώσιμες, τότε τι;
Όταν επέλεξα να μην ακολουθήσω καριέρα χημικού μηχανικού και να στραφώ στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, το μακρινό 1977, φανταζόμουν – ο αφελής – πως οι μόνοι (και πολλοί ισχυροί) αντίπαλοι, θα ήταν οι μεγάλες εταιρείες ορυκτών καυσίμων.
Την πρώτη κρυάδα την πήρα το 1987, στο πρώτο έργο του οποίου, ως νεαρός τότε μηχανικός της ΔΕΗ/ΔΕΜΕ, ήμουν υπεύθυνος: την ανεμογεννήτρια της Μυκόνου.
Η ανεμογεννητριούλα των 108kW, τοποθετημένη σε μια απόμερη κι ερημική περιοχή της Μυκόνου, στο Φάρο, ήταν η αγαπημένη του θεού Αίολου και παρήγαγε απίστευτη καθαρή ενέργεια, που είχαμε να λέμε και να καμαρώνουμε στα συνέδρια.
Όμως, δεν ήταν όλοι ευχαριστημένοι: ένας νεαρός γερμανός τουρίστας που νοίκιαζε στην ευρύτερη περιοχή, διαμαρτυρήθηκε έντονα γιατί η ανεμογεννήτρια του χαλούσε το κάδρο φυσικού τοπίου που είχε έρθει να απολαύσει στην Ελλάδα.
Εκεί ξύπνησα στην πραγματικότητα της υποκειμενικότητας με την οποία θέτει ο καθένας μας τις προτεραιότητες του.
Σήμερα οι αντιδράσεις και οι ενστάσεις περισσεύουν.
Δυστυχώς η συγκεκριμένη καμπύλη δεν έγινε επίπεδη και νέα κρούσματα εμφανίζονται ανά την επικράτεια.
Τι συμβαίνει όμως; Γιατί σφάζονται παλικάρια στα απάτητα από τον κατακτητή ελληνικά βουνά;
Σταχυολογούμε:
Ποιοι δεν θέλουν τις ανεμογεννήτριες – Πού μαίνονται οι «μάχες» κατά των αιολικών πάρκων
28/6/20
Το μεγάλο επενδυτικό κύμα για τις ΑΠΕ και η επικείμενη έγκριση από τη Διυπουργική Επιτροπή γιγαντιαίων έργων πράσινης ανάπτυξης από ισχυρούς εγχώριους αλλά και διεθνείς ενεργειακούς ομίλους, συνολικής ισχύος 3 έως 4 γιγαβάτ, αποτελούν ένα σαφές δείγμα του κυβερνητικού σχεδιασμού για το πώς θα χαράξει η χώρα τα επόμενα χρόνια τη μεγάλη πορεία στον δρόμο για την απανθρακοποίηση και το πέρασμα από τον λιγνίτη στην παραγωγή ενέργειας από φυσικούς πόρους.
Τα όσα όμως διαδραματίζονται το τελευταίο διάστημα στα ελληνικά νησιά και την ηπειρωτική χώρα για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών αποδεικνύουν ότι το φιτίλι που σιγοκαίει στις τοπικές κοινωνίες από όσους αντιστέκονται στη μεγάλη μεταρρύθμιση για την αλλαγή στο ενεργειακό μείγμα της χώρας βάζει απροσπέραστα εμπόδια στην ανάπτυξη των ΑΠΕ.
Ηδη ένα καλά οργανωμένο δίκτυο ετερόκλητων ομάδων που έχουν αρχίσει να διεισδύουν στις τοπικές κοινωνίες, να επικοινωνούν, να ανταλλάσσουν πολιτικές και να σχεδιάζουν κοινές δράσεις, ακόμη και με ακραίες πολλές φορές μεθόδους, σπέρνει καινά δαιμόνια και προκαλεί ισχυρά προσκόμματα στους επενδυτές οργανώνοντας έναν εξοντωτικό πόλεμο.
Στα Αγραφα οι εμπνευστές των κινητοποιήσεων, αφού κατέστρεψαν τους ανεμολογικούς ιστούς ενός αιολικού έργου, στη συνέχεια έδεσαν τους ανθρώπους της ασφάλειας του αιολικού πάρκου και πυρπόλησαν οχήματα του έργου.
- η συνέχεια στο https://www.newmoney.gr/roh/palmos-oi...5Yp_NpuYMZTa5sM
Αν όχι Ανανεώσιμες, τότε τι;
Όταν επέλεξα να μην ακολουθήσω καριέρα χημικού μηχανικού και να στραφώ στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, το μακρινό 1977, φανταζόμουν – ο αφελής – πως οι μόνοι (και πολλοί ισχυροί) αντίπαλοι, θα ήταν οι μεγάλες εταιρείες ορυκτών καυσίμων.
Την πρώτη κρυάδα την πήρα το 1987, στο πρώτο έργο του οποίου, ως νεαρός τότε μηχανικός της ΔΕΗ/ΔΕΜΕ, ήμουν υπεύθυνος: την ανεμογεννήτρια της Μυκόνου.
Η ανεμογεννητριούλα των 108kW, τοποθετημένη σε μια απόμερη κι ερημική περιοχή της Μυκόνου, στο Φάρο, ήταν η αγαπημένη του θεού Αίολου και παρήγαγε απίστευτη καθαρή ενέργεια, που είχαμε να λέμε και να καμαρώνουμε στα συνέδρια.
Όμως, δεν ήταν όλοι ευχαριστημένοι: ένας νεαρός γερμανός τουρίστας που νοίκιαζε στην ευρύτερη περιοχή, διαμαρτυρήθηκε έντονα γιατί η ανεμογεννήτρια του χαλούσε το κάδρο φυσικού τοπίου που είχε έρθει να απολαύσει στην Ελλάδα.
Εκεί ξύπνησα στην πραγματικότητα της υποκειμενικότητας με την οποία θέτει ο καθένας μας τις προτεραιότητες του.
Σήμερα οι αντιδράσεις και οι ενστάσεις περισσεύουν.
Δυστυχώς η συγκεκριμένη καμπύλη δεν έγινε επίπεδη και νέα κρούσματα εμφανίζονται ανά την επικράτεια.
Τι συμβαίνει όμως; Γιατί σφάζονται παλικάρια στα απάτητα από τον κατακτητή ελληνικά βουνά;
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου